Informeren, inspireren en netwerken zijn geen doelen op zich. Het zijn middelen om iets te bereiken: verandering, verbetering, actie.

Ik begon 25 jaar geleden zelf op het podium, als spreker en dagvoorzitter. In die jaren heb ik duizenden bijeenkomsten van dichtbij gezien de geslaagde en de gemiste kansen. Het verschil zit vrijwel nooit in de techniek of het budget. Het zit in de vraag of iemand vooraf heeft nagedacht over wat er ná de bijeenkomst anders moet zijn.

Een goed programma prikkelt, daagt uit, verrast. Het zet deelnemers werkelijk centraal in plaats van het podium. Dat vraagt lef van organisatoren: minder zendtijd, meer ruimte voor wrijving en gesprek. En het vraagt vakmanschap van de dagvoorzitter, die niet alleen de dag aan elkaar praat, maar de zaal daadwerkelijk stuurt.

Daarom noem ik mezelf liever mentor en coach dan trainer. Een training is een middel, een dag, een workshop, een oefening. Mentorschap is het langere gesprek: meekijken, bijsturen, terugkomen. Voor beginners betekent dat een voorsprong op de markt. Voor gevorderden de doorstoot naar de top. Voor experts de spiegel die ze zelf niet meer krijgen voorgehouden.

Wat ik doe is dus geen trucjes aanleren. Het is mensen en programma's scherp genoeg maken dat de boodschap aankomt.